ព័ត៌មានថ្មីៗ

អ្នកភូមិរហាលនៃរមណីយដ្ឋានអង្គរកាក់កបច្រើននឹងមុខរបរសិប្បកម្ម

បានផ្សាយនៅ ថ្ងៃទី 12 ខែ មិថុនា ឆ្នាំ2016 12:45 PM ដោយ ៖ អាជ្ញាធរជាតិអប្សរា

“ខ្ញុំមិនបានធ្វើរូបចម្លាក់ ឬវត្ថុអនុស្សាវរីយ៍ដែលអ្នកភូមិភាគច្រើនគេនិយមធ្វើនោះទេ។ ខ្ញុំតែងច្នៃប្រឌិតជារូបចម្លាក់ផ្សេងៗ ប្លែកៗខុសពីអ្នកដទៃ ទើបម៉ូយមកទិញរបស់ខ្ញុំជាហូរហែមិនសូវដាច់។ ជួនកាលខ្ញុំទៅឃើញចម្លាក់ ស្អាតៗគេតាំងលក់នៅតាមហាងធំៗ ខ្ញុំ​មកផ្ទះវិញក៏យកទម្រង់នោះមកច្នៃបន្ថែមចេញជារូបចម្លាក់ផ្សេងមួយទៀត”។ ទាំងនេះជាប្រសាសន៍រៀបរាប់របស់លោកពូ តាន់ សុខុន នៅភូមិរហាល សង្កាត់នគរធំ ដែលជាភូមិបុរាណមួយ នៅជាប់នឹងស្រះស្រង់នៃរមណីយដ្ឋានអង្គរ នាព្រឹកថ្ងៃទី៨ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០១៦នេះ។

បុរសដែលមានវ័យជាង៥០ឆ្នាំរូបនេះបានរៀបរាប់ថា អ្នកភូមិរហាលរបស់លោកស្ទើរតែគ្រប់ផ្ទះ សុទ្ធតែមានមុខរបរបន្ថែមពីការងារស្រែចម្ការ គឺការធ្វើសិប្បកម្មជាវត្ថុអនុស្សាវរីយ៍ ដូចជារទេះគោ ស្គរ ទូក រហាត់ទឹកជាដើម លក់ជូនភ្ញៀវទេសចរ ឬលក់ដុំដល់ឈ្មួញដែលមកទិញយកទៅលក់បន្តនៅតាមប្រាសាទ និងហាងតូចធំនៅក្រុងសៀមរាប។ សម្រាប់រូបលោកវិញ លោកមិនធ្វើវត្ថុអនុស្សាវរីយ៍ធម្មតាៗដូចអ្នកភូមិទេ តែលោកបានច្នៃចេញជារូបចម្លាក់ចម្លែកៗ ដែលមើលទៅគួរឲ្យទាក់ទាញ ដូចជា រូបសត្វទន្សាយ ឈើច្រត់ក្បាលនាគរាជជាដើម។

“ខ្ញុំដើរទៅតាមហាងធំៗ ឃើញរូបចម្លាក់គេប្លែកៗ ខ្ញុំមកវិញខ្ញុំច្នៃឈើដែលខ្ញុំមានទៅជារូបផ្សេងៗ។ ខ្ញុំទិញគល់ឈើពីគេមក ហើយធ្វើជារូបនេះរូបនោះតាមថៅកែហាងគេប្រាប់។ ជួនកាលខ្ញុំច្នៃដោយគំនិតខ្លួន​ឯងហើយលក់ជូនភ្ញៀវដែលមកដល់ផ្ទះស្រាប់។” នេះជាសម្តីរៀបរាប់បន្ថែមរបស់លោកសុខុន ដែលលោកអះអាងថា លោកពុំបានរៀនសូត្រពីគ្រូណាមួយឲ្យប្រាកដនោះទេ គឺលោកចេះធ្វើតៗគ្នា និងច្នៃប្រឌិតវាឡើងដោយគំនិតខ្លួនឯង។ សម្រាប់លោក សុខុន ចម្លាក់ដែលលក់ដាច់ជាងគេគឺស្រោមដាវនិងកាំបិត ដោយសារតែលោកបានរចនាម៉ូដស្រោមដាវកំាបិតប្លែកៗ គួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ខុសប្លែកពីអ្នកផ្សេងៗ។

និយាយពីចំណូលពីមុខរបរសិប្បកម្មច្នៃប្រឌិតនេះ អ្នកស្រី ភួង ហាច ដែលជាភរិយាបាននិយាយដោយអៀនប្រៀនថា “បើខែមានភ្ញៀវច្រើនបានសំណំគ្រាន់ដែរ ថៅកែគេចេះតែកុម្ម៉ង់ទិញមិនដាច់ យើងក៏បានចំណូលច្រើនគ្រាន់ ទុកសម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់កូនរៀនសូត្រ។ តែបើខែមិនសូវមានភ្ញៀវដូចពេលនេះចឹង បានតិចៗ ហើយយើងដើរលក់ខ្លួន​ឯងផ្សំខ្លះផង។ បានការងារនេះឯង បានកូនខ្ញុំរៀនសូត្រនៅមហាវិទ្យាល័យផង រៀននៅសាលាACEផង។ ពីមុនប៉ាវាធ្វើម្តងហើយឈប់ ទៅធ្វើការវិញ តែដោយរកប្រាក់ឲ្យកូនរៀនមិនគ្រប់ ទើបងាកមកចាប់របរនេះវិញទើបតែបាន២ឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ។

បើតាមការរៀបរាប់របស់លោកសុខុន ចម្លាក់មួយដែលលោកបានធ្វើហើយក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែមួយថ្ងៃ លោកអាចលក់បានប្រហែល១៥ដុល្លារ។ ដូច្នេះ ចំណូលពីការផលិតសិប្បកម្មរបស់លោកឃើញថា អាចរកចំណូលបានច្រើនគួរសម ដែលអាចធ្វើឲ្យជីវភាពរបស់គ្រួសារលោករស់នៅសមរម្យ ហើយកូនៗបានឱកាសរៀនសូត្រដល់ថ្នាក់មហាវិទ្យាល័យទៀតផង។

ចៅសង្កាត់នគរធំ លោក ង៉ា ចុង ឲ្យដឹងនៅព្រឹកថ្ងៃទី៨ ខែឧសភា នេះដែរថា ភូមិរបស់លោកមានទំនៀមធ្វើសិប្បកម្មរបៀបនេះជាយូរមកហើយ។ ​បច្ចុប្បន្ន អាជ្ញាធរជាតិអប្សរាក៏ខិតខំជួយពង្រីកការងារនេះជាបន្តបន្ទាប់ដែរ ដូចជា ការបង្កើតឲ្យមានសហគមន៍សិប្បកម្ម សហគមន៍រទេះគោដឹកភ្ញៀវទេសចរក្នុងភូមិរបស់លោកផ្ទាល់ជាដើម ជាពិសេស អាជ្ញាធរជាតិអប្សរាក៏បានជួយផ្សព្វផ្សាយទៅកាន់ក្រុមហ៊ុនទេសចរណ៍ និងមគ្គុទ្ទេសក៍ទេសចរណ៍ ដើម្បីនាំភ្ញៀវមកកាន់ភូមិរបស់លោកជាហូរហែ។ បន្តិចទៀតនេះ សហគមន៍របស់លោកនឹងបង្កើតមណ្ឌលសិប្បកម្មរួមគ្នា ដោយមានការជ្រោមជ្រែងពីអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា ដើម្បីពង្រីកមុខរបរនេះឲ្យទូលំទូលាយ និងបង្កើនចំណូលដល់ប្រជាពលរដ្ឋក្នុងភូមិឲ្យមានជីវភាពកាន់តែប្រសើរឡើងថែមទៀត៕










រឿងរ៉ាវប្រវត្តិសាស្រ្ដខ្មែរជាច្រើនសន្ធឹក ត្រូវបានអ្នកស្រាវជ្រាវសិក្សាតាមរយៈវត្ថុតាងជាច្រើន ក្នុងនោះសិលាចារឹកក៏ជាភស្ដុតាងដ៏សំខាន់មួយដែរ។ សិលាចារឹកដែលចារដោយបុព្វបុរសខ្មែរ បានរៀបរាប់នូវរឿងរ៉ាវជាច្រើនដែលអាចឱ្យមនុស្សសម័យថ្មីដឹងពីសាច់រឿងនិងរបៀបរស់នៅរបស់មនុស្សបុរាណ។ អ្នកសិក្សាស្រាវជ្រាវយល់ថា មនុស្សពីដើមចារអក្សរលើថ្មដើម្បីមូលហេតុសាសនា។
គ្រឹះស្ថានបោះពុម្ពសៀវភៅសិក្សាប្រចាំប្រទេសជប៉ុន TAISHUKAN (តៃស៊ូកាន់) បានស្នើសុំអ្នកស្រាវជ្រាវបុរាណវិទ្យារបស់អាជ្ញាធរជាតិអប្សរា ដើម្បីជ្រើសរើសអត្ថបទមួយដែលលទ្ធផលនៃកិច្ចការស្រាវជ្រាវអំពីបណ្តាញគមនាគមន៍បុរាណសម័យអង្គរ យកទៅប្រែសម្រួលបោះពុម្ពផ្សាយក្នុងសៀវភៅសិក្សាអប់រំថ្មី។ អត្ថបទដែលគ្រឹះស្ថាន TAISHUKAN ស្នើយកទៅបកប្រែនិងបោះពុម្ពនេះ គឺបានផ្សព្វផ្សាយនៅប្រទេសសិង្ហបុរីនៅឆ្នាំ២០១៦ មានចំណងជើងជាភាសាអង់គ្លេសថា «From Living Angkor Road Project to Cultural Relationship Study in Mainland Southeast Asia Research Center: Cross Culture and Cross Border ឬប្រែសម្រួលជាភាសាខ្មែរមានន័យថា «ពីបណ្ដាញផ្លូវសម័យអង្គរទៅកាន់ទំនាក់ទំនងវប្បធម៌ក្នុងតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ដីគោក៖ គម្រោងស្រាវជ្រាវទំនាក់ទំនងវប្បធម៌និងការអភិវឌ្ឍន៍ឆ្លងព្រំដែន»។
តាមរយៈកម្មវិធីយុវជនស្ម័គ្រចិត្តដើម្បីបេតិកភណ្ឌពិភពលោកនៅអង្គរ យុវជន១៨នាក់ មកពី៨ប្រទេស រួមមានកម្ពុជា កូរ៉េ បារាំង អូស្ត្រាលី កូឡុំប៊ី ប៊ុលហ្ការី ឥណ្ឌា និងចិន បានទទួលការបណ្តុះបណ្តាលអំពីការគ្រប់គ្រង ការអភិរក្ស និងការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាពក្នុងរមណីយដ្ឋានអង្គរ ព្រមទាំងបានធ្វើការផ្លាស់ប្តូរបទពិសោធន៍យ៉ាងច្រើនពាក់ព័ន្ធនឹងជាមួយវិស័យបេតិកភណ្ឌ ក៏ដូចជាការងារចូលរួមជាមួយសហគមន៍។
ក្នុងពេលថ្មីៗកន្លងមកនេះ លោកជំទាវ លី អ៊ុអេង តាមរយៈប្រព័ន្ធសារព័ត៌មានសង្គមមួយចំនួន បានលើកឡើងនូវមតិដែលអាចនាំមកនូវការភ័ន្តច្រឡំជាសាធារណៈមកលើស្ថាប័នអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា ពាក់ព័ន្ធនឹងទីតាំងសំណង់ការិយាល័យលក់ដីឡូតិ៍របស់គាត់ លើក្បាលដីលេខ៥២២៩ ស្ថិតនៅភូមិធ្លកអណ្តូង សង្កាត់ស្លក្រាម ក្រុងសៀមរាប ខេត្តសៀមរាប។
បន្ទាប់ពីមានយុទ្ធនាការដាំកូនឈើឡើងវិញនៅក្នុងរមណីយដ្ឋានបេតិកភណ្ឌពិភពលោកអង្គ មានប្រជាពលរដ្ឋគ្រប់មជ្ឈដ្ឋាន រួមទាំងព្រះសង្ឃ និងវិស័យឯកជនបានបង្ហាញស្មារតីចូលរួមយ៉ាងច្រើនកុះករដើម្បីបំផុសគំនិតនិងដាស់តឿនស្មារតីមហាជនឲ្យចូលរួមដាំដើមឈើឡើងវិញ។ ជាពិសេស ផ្សព្វផ្សាយទស្សនៈចូលរួមធ្វើ និងចូលរួមទទួលខុសត្រូវទាំងអស់គ្នា ក្នុងសកម្មភាពទប់ស្កាត់ និងការកាប់បំផ្លាញព្រៃក្នុងរមណីយដ្ឋានអង្គរ។
ដើមដំបូងមុន12345...237238បន្ទាប់ចុងក្រោយ

ប្រសាសន៍លោកជំទាវប្រធានអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា

ការព្យាករណ៍​អាកាសធាតុ

ក្រមប្រតិបត្តិអង្គរ / Angkor Code of Conduct (Width = 230)

វីដេអូក្រមប្រតិបត្តិអង្គរ

អ្នកទស្សនាគេហទំព័រ

កំពុងទស្សនា
:
5
ថ្ងៃនេះ
:
2954
ម្សិលមិញ
:
3825
សប្តាហ៍នេះ
:
09243
ខែនេះ
:
0076852
សរុប
:
008920995