ព័ត៌មានថ្មីៗ

បុណ្យឡើងមាឃភូមិក្រវ៉ាន់

បានផ្សាយនៅ ថ្ងៃទី 12 ខែ កុម្ភៈ ឆ្នាំ2016 07:16 PM ដោយ ៖ អាជ្ញាធរជាតិអប្សរា

៣កើតមាឃធំ ជាថ្ងៃបុណ្យដែលអ្នកសៀមរាបភាគច្រើន ជាពិសេសអ្នកតំបន់អង្គរនាំគ្នាប្រារព្ធពិធីបុណ្យឡើងមាឃ ឬឡើងអ្នកតា។ អ្នកភូមិក្រវ៉ាន់ ដែលមានទីតាំងស្ថិតនៅសង្កាត់នគរធំ ក្រុងសៀមរាប និងជាភូមិមួយដែលស្ថិតនៅក្នុងរមណីយដ្ឋានអង្គរ ក៏នៅតែរក្សាប្រពៃណីបុណ្យឡើងមាឃនេះដែរ តែពិធីនេះហាក់មានលំនាំផ្សេង បើធៀបនឹងភូមិខ្លះទៀតដែលនៅឆ្ងាយពីអង្គរ។

ពិធីឡើងមាឃរបស់អ្នកភូមិក្រវ៉ាន់ ដែលប្រារព្ធធ្វើកាលពីព្រឹកថ្ងៃ៣កើតខែមាឃ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី១០ ខែកុម្ភៈកន្លងទៅនេះ ពុំមានការបញ្ចូលរូប ឬមេមត់ដូចតំបន់ខ្លះនោះទេ។ ពិធីនេះក៏ពុំបានធ្វើនៅមុខខ្ទមអ្នកតានោះដែរ គឺគេនាំគ្នាធ្វើនៅសាលាឆទាន ដែលអ្នកក្រវ៉ាន់ទម្លាប់ហៅថា សាលាលោក។ តាមការសង្កេត ពិធីនេះហាក់មានទំនោរទៅខាងព្រះពុទ្ធសាសនាច្រើនជាងសែនអ្នកតា ឬថ្វាយអ្នកតា។ ក្នុងពិធីនេះ គេនាំគ្នារៀបចំម្ហូបអាហារពីផ្ទះ ដែលតាមសង្កេតទៅគឺស្ទើរគ្រប់គ្នាមាននំបាញ់ឆែវ និងនំបញ្ចុក ទៅជួបជុំគ្នានៅសាលាលោក ដើម្បីរៀបចំប្រគេនព្រះសង្ឃ។

ចំណែកសំណែនអ្នកតាចាស់ស្រុក ដែលអ្នកស្រុកហៅថា អ្នកតាក្រវ៉ាន់ គឺមានត្រឹមតែមួយថាសប៉ុណ្ណោះ គឺរួមមុខម្ហូបដែលអ្នកភូមិយកមកលាយគ្នាម្នាក់បន្តិច ហើយយកទៅចាក់ថ្វាយអ្នកតានៅក្បែរប្រាសាទក្រវ៉ាន់។ ម្ហូបអាហារក្រៅពីនេះ គេប្រគេនព្រះសង្ឃហើយ ក៏នាំគ្នាហូបពិសារនៅនឹងកន្លែងប្រារព្ធពិធីនោះតែម្តង។

ក្នុងអត្ថបទរបស់លោកសាស្ត្រាចារ្យ អាំង ជូលាន ដែលបានចុះផ្សាយក្នុងបណ្តាញវប្បធម៌ខ្មែរ និយាយពី៣កើតមាឃធំ មានចំណុចមួយលោកសាស្ត្រាចារ្យបានលើកឡើងថា នៅតាមភូមិស្រុកដែលមុខរបរសំខាន់ជាស្រែសុទ្ធសាធ គេសង្កេតឃើញថា អ្នកស្រុកធ្វើពិធីនេះនៅមុខខ្ទមអ្នកតារបស់សហគមន៍គេតែម្តង។ នៅតំបន់របៀបនោះ គេច្រើនតែគិតថា ទាល់តែឡើងមាឃរួចហើយទើបអាច “ឡើងរោង” ពោលគឺបញ្ចូលរូបមេមត់នៅតាមផ្ទះនានាបាន។ បុណ្យពួកមេមត់នោះតែងមានច្រើនថ្ងៃ ព្រោះយប់នេះនៅផ្ទះមេមត់នេះ យប់នោះនៅផ្ទះមេមត់នោះ ឯយប់មួយទៀតនៅផ្ទះមេមត់មួយទៀត។ ដោយសារគេនិយមធ្វើ ឬយល់ថាគេត្រូវធ្វើតែក្នុងខែមាឃ គេក៏ត្រូវតែឡើងអ្នកតា ហៅថាឡើងមាឃនេះ ឲ្យបានដើមខែ ពោលគឺ៣កើតខែមាឃនេះឯង ដើម្បីទុកពេលតទៅទៀត ក្នុងខែដដែលសម្រាប់មេមត់។

ក្នុងអត្ថបទដដែលបន្ថែមថា ប្រសិនបើស្រុកនោះ ជាស្រុកដែលមានលក្ខណៈជាផ្សារបន្តិច ជួនកាលគេធ្វើនៅតាមសាលាសំណាក់របស់ភូមិ ទោះបីជាទីនោះមានខ្ទមអ្នកតា ឬឥតខ្ទមទេក៏ដោយ។ បើអត់ខ្ទមអ្នកតា ច្រើនតែឃើញថា តួនាទីនៃព្រះសង្ឃដែលគេនិមន្តមកមានសារៈសំខាន់ខ្លាំង។ ដូច្នេះបរិស្ថានភូមិសាស្ត្រនិងសង្គម ក៏មានឥទ្ធិពលទៅលើបុណ្យដែលគេប្រារព្ធឡើងនៅថ្ងៃ៣កើតខែមាឃនេះដែរ។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ ន័យឬគោលបំណងនៃពិធីអាចខុសដាច់គ្នាឆ្ងាយ ពីមួយទៅមួយ ថ្វីត្បិតតែធ្វើនៅថ្ងៃតែមួយដូចគ្នា។

ដោយពិនិត្យពិធីជាក់ស្តែងនៅភូមិក្រវ៉ាន់ និងខ្លឹមសារអត្ថបទស្រាវជ្រាវរបស់លោកសាស្ត្រាចារ្យខាងលើឃើញថា ពិធីឡើងមាឃនៅភូមិក្រវ៉ាន់ស្ថិតនៅក្នុងលក្ខណៈទី២ច្រើនជាង គឺស្ថិតនៅក្នុងលំនាំនៃភូមិស្រុកដែលមានលក្ខណៈជាផ្សារបន្តិច។

លោកយាយ ជុច យិន អាយុ៨៦ឆ្នាំ ដែលជាចាស់ទុំក្នុងភូមិក្រវ៉ាន់រៀបរាប់ថា តាំងពីលោកយាយដឹងក្តីមក ពិធីឡើងមាឃនៅភូមិនេះមិនដែលឡើងមេមត់ដូចភូមិផ្សេងៗទេ គឺនិមន្តព្រះសង្ឃមកឆាន់ធម្មតា ហើយរៀបចំម្ហូបអាហារថ្វាយអ្នកតាចាស់ស្រុកប៉ុណ្ណោះ។ លោកយាយបញ្ជាក់ថា កាលពីមុន អ្នកស្រុកនាំគ្នាប្រារព្ធពិធីឡើងមាឃនៅមុខប្រាសាទក្រវ៉ាន់តែម្តង ដោយទុកប្រាសាទក្រវ៉ាន់ដូចខ្ទមអ្នកតា ឬកន្លែងអ្នកតា។ តែប៉ុន្មានឆ្នាំមកនេះ ដោយអ្នកស្រុកបានរួមគ្នាកសាងសាលាលោកនៅក្នុងភូមិ ក៏លែងទៅធ្វើបុណ្យមុខប្រាសាទក្រវ៉ាន់ទៀត គេនាំគ្នាធ្វើតែនៅក្នុងសាលាលោក ហើយនាំម្ហូបអាហារមួយថាសទៅថ្វាយអ្នកតាក្រវ៉ាន់ប៉ុណ្ណោះ៕

 



 



ទោះបីឆ្លងកាត់សម័យកាលរាប់ពាន់ឆ្នាំ សង្គ្រាមញ៉ាំញីជាច្រើន វិទ្យាសាស្ត្រទំនើបយ៉ាងណាក្តី ក៏ជំនឿមួយចំនួននៅតែមានឥទ្ធិពលនៅក្នុងផ្នត់គំនិតនិងជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជាជនខ្មែរគ្រប់ស្រទាប់ វណ្ណៈដល់សព្វថ្ងៃ ពិសេសអ្នកស្រុកតំបន់អង្គរ។
ព្រឹកថ្ងៃទី១៨ ខែកុម្ភៈនេះ អាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន ព្រះសង្ឃ និងអាចារ្យគណៈកម្មការនៃបណ្តាវត្ត ដែលស្ថិតនៅក្នុងតំបន់រមណីយដ្ឋានអង្គរ ចំនួន១១៩អង្គ/នាក់ បានមកជួបជុំគ្នានៅទីស្នាក់ការនៃអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា ដើម្បីចូលរួមក្នុងសិក្ខាសាលាមួយស្តីពី កិច្ចការវត្តអារាមនៅក្នុងតំបន់ឧទ្យានអង្គរ។ គោលបំណងសំខាន់នៃសិក្ខាសាលានេះ គឺរិះរកមធ្យោបាយយ៉ាងណាដែលអាចឲ្យវត្តអារាម ជាពិសេស វត្តដែលនៅក្នុងរមណីយដ្ឋានអង្គរ មានតួនាទីសំខាន់ក្នុងការរួមចំណែកអភិរក្សបេតិកភណ្ឌអង្គរ។
របាយការណ៍លម្អិតរបស់មន្ទីរទេសចរណ៍ខេត្តសៀមរាបបានបង្ហាញថា ចំនួនភ្ញៀវទេសចរក្នុងខេត្ត សៀមរាបក្នុងឆ្នាំ២០១៥កន្លងទៅនេះមានចំនួន ៥.០១១.៣១៦នាក់ ថយចុះ០,២៥% បើធៀបនឹងឆ្នាំ២០១៤ ដែលក្នុងនោះភ្ញៀវបរទេសមាន ២.១២៤.៨៦៣នាក់ ថយចុះ៩,៦១% ភ្ញៀវជាតិមានចំនួន ២.៨៨៦.៤៥៣នាក់ កើនឡើង៨% បើធៀបឆ្នាំ២០១៤។
រទេះគោគឺជាយានជំនិះ និងជាឧបករណ៍ដឹកជញ្ជូនផលកសិកម្ម ដ៏យូរលង់របស់បុព្វបុរសខ្មែរ។ បច្ចុប្បន្ន មធ្យោបាយដឹកជញ្ជូននេះបានបាត់បង់ជាបណ្តើរៗ ដោយជំនួសមកវិញនូវគ្រឿងចក្រមានឡាន និងគោយន្តជាដើម។ នៅតំបន់អង្គរ មធ្យោបាយដឹកជញ្ជូននេះនៅមានប្រើប្រាស់សម្រាប់ជីវភាពប្រចាំថ្ងៃនៅឡើយ តែក៏មិនមានគ្រប់ផ្ទះ ឬច្រើនលើសលុបដូចសម័យបុរាណនោះដែរ។
បើនិយាយពីតំបន់អង្គរគឺប្រជុំទៅដោយប្រាង្គប្រាសាទបុរាណ វប្បធម៌ ទំនៀមទម្លាប់ និងជំនឿជាច្រើនបន្សល់ទុកដល់សព្វថ្ងៃ ដែលទាក់ទាញទេសចរបំផុតឱ្យចូលមកទស្សនានិងសិក្សាឈ្វេងយល់។

ប្រសាសន៍លោកជំទាវប្រធានអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា

ការព្យាករណ៍​អាកាសធាតុ

ក្រមប្រតិបត្តិអង្គរ / Angkor Code of Conduct (Width = 230)

វីដេអូក្រមប្រតិបត្តិអង្គរ

អ្នកទស្សនាគេហទំព័រ

កំពុងទស្សនា
:
12
ថ្ងៃនេះ
:
3041
ម្សិលមិញ
:
9536
សប្តាហ៍នេះ
:
67821
ខែនេះ
:
0012577
សរុប
:
013704031