ព័ត៌មានថ្មីៗ

បុណ្យឡើងមាឃភូមិក្រវ៉ាន់

បានផ្សាយនៅ ថ្ងៃទី 12 ខែ កុម្ភៈ ឆ្នាំ2016 07:16 PM ដោយ ៖ អាជ្ញាធរជាតិអប្សរា

៣កើតមាឃធំ ជាថ្ងៃបុណ្យដែលអ្នកសៀមរាបភាគច្រើន ជាពិសេសអ្នកតំបន់អង្គរនាំគ្នាប្រារព្ធពិធីបុណ្យឡើងមាឃ ឬឡើងអ្នកតា។ អ្នកភូមិក្រវ៉ាន់ ដែលមានទីតាំងស្ថិតនៅសង្កាត់នគរធំ ក្រុងសៀមរាប និងជាភូមិមួយដែលស្ថិតនៅក្នុងរមណីយដ្ឋានអង្គរ ក៏នៅតែរក្សាប្រពៃណីបុណ្យឡើងមាឃនេះដែរ តែពិធីនេះហាក់មានលំនាំផ្សេង បើធៀបនឹងភូមិខ្លះទៀតដែលនៅឆ្ងាយពីអង្គរ។

ពិធីឡើងមាឃរបស់អ្នកភូមិក្រវ៉ាន់ ដែលប្រារព្ធធ្វើកាលពីព្រឹកថ្ងៃ៣កើតខែមាឃ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី១០ ខែកុម្ភៈកន្លងទៅនេះ ពុំមានការបញ្ចូលរូប ឬមេមត់ដូចតំបន់ខ្លះនោះទេ។ ពិធីនេះក៏ពុំបានធ្វើនៅមុខខ្ទមអ្នកតានោះដែរ គឺគេនាំគ្នាធ្វើនៅសាលាឆទាន ដែលអ្នកក្រវ៉ាន់ទម្លាប់ហៅថា សាលាលោក។ តាមការសង្កេត ពិធីនេះហាក់មានទំនោរទៅខាងព្រះពុទ្ធសាសនាច្រើនជាងសែនអ្នកតា ឬថ្វាយអ្នកតា។ ក្នុងពិធីនេះ គេនាំគ្នារៀបចំម្ហូបអាហារពីផ្ទះ ដែលតាមសង្កេតទៅគឺស្ទើរគ្រប់គ្នាមាននំបាញ់ឆែវ និងនំបញ្ចុក ទៅជួបជុំគ្នានៅសាលាលោក ដើម្បីរៀបចំប្រគេនព្រះសង្ឃ។

ចំណែកសំណែនអ្នកតាចាស់ស្រុក ដែលអ្នកស្រុកហៅថា អ្នកតាក្រវ៉ាន់ គឺមានត្រឹមតែមួយថាសប៉ុណ្ណោះ គឺរួមមុខម្ហូបដែលអ្នកភូមិយកមកលាយគ្នាម្នាក់បន្តិច ហើយយកទៅចាក់ថ្វាយអ្នកតានៅក្បែរប្រាសាទក្រវ៉ាន់។ ម្ហូបអាហារក្រៅពីនេះ គេប្រគេនព្រះសង្ឃហើយ ក៏នាំគ្នាហូបពិសារនៅនឹងកន្លែងប្រារព្ធពិធីនោះតែម្តង។

ក្នុងអត្ថបទរបស់លោកសាស្ត្រាចារ្យ អាំង ជូលាន ដែលបានចុះផ្សាយក្នុងបណ្តាញវប្បធម៌ខ្មែរ និយាយពី៣កើតមាឃធំ មានចំណុចមួយលោកសាស្ត្រាចារ្យបានលើកឡើងថា នៅតាមភូមិស្រុកដែលមុខរបរសំខាន់ជាស្រែសុទ្ធសាធ គេសង្កេតឃើញថា អ្នកស្រុកធ្វើពិធីនេះនៅមុខខ្ទមអ្នកតារបស់សហគមន៍គេតែម្តង។ នៅតំបន់របៀបនោះ គេច្រើនតែគិតថា ទាល់តែឡើងមាឃរួចហើយទើបអាច “ឡើងរោង” ពោលគឺបញ្ចូលរូបមេមត់នៅតាមផ្ទះនានាបាន។ បុណ្យពួកមេមត់នោះតែងមានច្រើនថ្ងៃ ព្រោះយប់នេះនៅផ្ទះមេមត់នេះ យប់នោះនៅផ្ទះមេមត់នោះ ឯយប់មួយទៀតនៅផ្ទះមេមត់មួយទៀត។ ដោយសារគេនិយមធ្វើ ឬយល់ថាគេត្រូវធ្វើតែក្នុងខែមាឃ គេក៏ត្រូវតែឡើងអ្នកតា ហៅថាឡើងមាឃនេះ ឲ្យបានដើមខែ ពោលគឺ៣កើតខែមាឃនេះឯង ដើម្បីទុកពេលតទៅទៀត ក្នុងខែដដែលសម្រាប់មេមត់។

ក្នុងអត្ថបទដដែលបន្ថែមថា ប្រសិនបើស្រុកនោះ ជាស្រុកដែលមានលក្ខណៈជាផ្សារបន្តិច ជួនកាលគេធ្វើនៅតាមសាលាសំណាក់របស់ភូមិ ទោះបីជាទីនោះមានខ្ទមអ្នកតា ឬឥតខ្ទមទេក៏ដោយ។ បើអត់ខ្ទមអ្នកតា ច្រើនតែឃើញថា តួនាទីនៃព្រះសង្ឃដែលគេនិមន្តមកមានសារៈសំខាន់ខ្លាំង។ ដូច្នេះបរិស្ថានភូមិសាស្ត្រនិងសង្គម ក៏មានឥទ្ធិពលទៅលើបុណ្យដែលគេប្រារព្ធឡើងនៅថ្ងៃ៣កើតខែមាឃនេះដែរ។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ ន័យឬគោលបំណងនៃពិធីអាចខុសដាច់គ្នាឆ្ងាយ ពីមួយទៅមួយ ថ្វីត្បិតតែធ្វើនៅថ្ងៃតែមួយដូចគ្នា។

ដោយពិនិត្យពិធីជាក់ស្តែងនៅភូមិក្រវ៉ាន់ និងខ្លឹមសារអត្ថបទស្រាវជ្រាវរបស់លោកសាស្ត្រាចារ្យខាងលើឃើញថា ពិធីឡើងមាឃនៅភូមិក្រវ៉ាន់ស្ថិតនៅក្នុងលក្ខណៈទី២ច្រើនជាង គឺស្ថិតនៅក្នុងលំនាំនៃភូមិស្រុកដែលមានលក្ខណៈជាផ្សារបន្តិច។

លោកយាយ ជុច យិន អាយុ៨៦ឆ្នាំ ដែលជាចាស់ទុំក្នុងភូមិក្រវ៉ាន់រៀបរាប់ថា តាំងពីលោកយាយដឹងក្តីមក ពិធីឡើងមាឃនៅភូមិនេះមិនដែលឡើងមេមត់ដូចភូមិផ្សេងៗទេ គឺនិមន្តព្រះសង្ឃមកឆាន់ធម្មតា ហើយរៀបចំម្ហូបអាហារថ្វាយអ្នកតាចាស់ស្រុកប៉ុណ្ណោះ។ លោកយាយបញ្ជាក់ថា កាលពីមុន អ្នកស្រុកនាំគ្នាប្រារព្ធពិធីឡើងមាឃនៅមុខប្រាសាទក្រវ៉ាន់តែម្តង ដោយទុកប្រាសាទក្រវ៉ាន់ដូចខ្ទមអ្នកតា ឬកន្លែងអ្នកតា។ តែប៉ុន្មានឆ្នាំមកនេះ ដោយអ្នកស្រុកបានរួមគ្នាកសាងសាលាលោកនៅក្នុងភូមិ ក៏លែងទៅធ្វើបុណ្យមុខប្រាសាទក្រវ៉ាន់ទៀត គេនាំគ្នាធ្វើតែនៅក្នុងសាលាលោក ហើយនាំម្ហូបអាហារមួយថាសទៅថ្វាយអ្នកតាក្រវ៉ាន់ប៉ុណ្ណោះ៕

 



 



លោកស្រី Gillian Green អ្នកជំនាញជនជាតិអូស្ត្រាលី ផ្នែកវាយនភណ្ឌប្រពៃណី និងជាសមាជិកកិត្តិយសនាយកដ្ឋានប្រតិបត្តិសិល្បៈនៃសាកលវិទ្យាល័យស៊ីដនី ព្រមទាំងជាប្រធានសមាគមសិល្បៈអាស៊ីអូស្ត្រាលី (TAASA) បានយកអំណោយផ្ទាល់ខ្លួនជាសម្ភារៈនិងឧបករណ៍តម្បាញនៃប្រទេសក្នុងតំបន់មេគង្គ ដែលសន្សំបានពីការស្រាវជ្រាវជាយូរឆ្នាំមកហើយ ជូនសារមន្ទីរវាយនភណ្ឌប្រពៃណីអាស៊ីនាព្រឹកថ្ងៃទី១០ ខែមីនា ឆ្នាំ២០១៦។ អំណោយទាំងអស់រួមមានសម្ភារ:សរុបចំនួន៤០ ហើយបែងចែកជា៩មុខ ដួចជា៖ ១- រ៉ក ២- ត្រាក់តម្បាញមួយគូ ៣- ក្តារត្រដក់មួយគូនិងមួយចំហៀង ៤- ជើងដាច់មួយគូនិងមួយចំហៀង ៥- ឈើអន្ទងមួយគូ ៦- ប្រាំង ៧- ឧបករណ៍ស្រាវសូត្រមួយសម្រាប់ ៨- ត្រល់ ៩- ឧបករណ៍កិនផ្លែកប្បាស។ ឧបករណ៍ទាំងនេះធ្វើឡើងពីឈើ ឫស្សី ដែលជាចំណែកផ្សេងៗនៃកីតម្បាញ សម្រាប់ដំណើការត្បាញ មានប្រភពមកពីប្រទេសកម្ពុជា ប្រទេសថៃ និងប្រទេសមីយ៉ាន់មា ហើយមានអាយុកាលមិនក្រោមពី៥០ឆ្នាំឡើយ។
នៅពីមុខប្រាសាទអង្គរវត្ត ដែលជាបេតិកភណ្ឌពិភពលោកដ៏ល្បីល្បាញរបស់កម្ពុជា នាព្រឹកថ្ងៃទី០២ ខែមីនា ឆ្នាំ២០១៦ អាជ្ញាធរជាតិអប្សរាបានរៀបចំទិវាវប្បធម៌ជាតិ ០៣ មីនា លើកទី១៨ ដោយមានការអញ្ជើញចូលរួមពីសំណាក់ថ្នាក់ដឹកនាំ ស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ មន្ត្រីបុគ្គលិក ឆ្មាំ កម្មករ និងសិស្ស និស្សិតយ៉ាងច្រើនកុះករ។
សក្តានុពលទេសចរណ៍នៅខេត្តសៀមរាប គឺទេសចរណ៍វប្បធម៌ ដែលក្រៅពីប្រាង្គប្រាសាទដ៏ល្បីល្បាញជាច្រើនហើយនោះ ជំនឿក៏ជាដួងព្រលឹងដែលមានជីវិតរស់រវើកនិងមានឥទ្ធិពលក្នុងផ្នត់គំនិតរបស់អ្នកស្រុកអង្គរ ហើយត្រូវបានគោរពបូជានិងជឿជាក់យ៉ាងមុតមាំទៀតផង។
ពិធីលៀងមេមត់នៅភូមិក្រវ៉ាន់
( ថ្ងៃទី 24 ខែ កុម្ភៈ ឆ្នាំ2016 )
ជារឿងកម្រសម្រាប់មនុស្សសម័យថ្មីដែលបានគិតគូរ និងជឿស៊ប់លើជំនឿ មូលហេតុដោយសារតែវិទ្យាសាស្ត្រជឿនលឿនខ្លាំង។ ការមិនស្គាល់ពីតម្លៃ និងយកចិត្តទុកដាក់របស់កូនខ្មែរភាគច្រើន បូករួមនឹងការហូរចូលវប្បធម៌បរទេសផងនោះ បានធ្វើឱ្យទំនៀមទម្លាប់មួយចំនួន ដែលជាកេរមរតកដូនតាបន្សល់ទុករាប់សតវត្សមកហើយត្រូវបាត់បង់ម្តងបន្តិចៗ។
ស្វែងយល់ខ្លឹមសារពិធីបុណ្យមាឃបូជា
( ថ្ងៃទី 23 ខែ កុម្ភៈ ឆ្នាំ2016 )
បណ្តាពិធីបុណ្យសំខាន់ៗរបស់ព្រះពុទ្ធសាសនា មាឃបូជា គឺជាពិធីបុណ្យមួយដែលពុទ្ធសាសនិកជនគ្រប់ប្រទេស អ្នកកាន់ព្រះពុទ្ធសាសនាតែងប្រារព្ធធ្វើជារៀងរាល់ឆ្នាំ មិនដែលខកខាន។ ពិធីបុណ្យនេះប្រារព្ធឡើងជារៀងរាល់ថ្ងៃ១៥កើត ខែមាឃ ដើម្បីរំឭកទៅដល់ព្រឹត្តិការណ៍ដ៏សំខាន់ ២ ចំណុចដែលបានកើតឡើង នៅក្នុងពេលដែលព្រះពុទ្ធជាម្ចាស់ ទ្រង់ព្រះធរមាននៅឡើយ។ ព្រឹត្តិការណ៍សំខាន់ទី១ គឺពេលដែលព្រះអង្គទ្រង់ប្រជុំព្រះភិក្ខុសង្ឃចំនួន ១២៥០អង្គ ជាការប្រជុំលើកដំបូង ដើម្បីប្រកាសនូវគោលការណ៍មូលដ្ឋាននៃសាសនា ដែលហៅថា ឱវាទបាតិមោក្ខ។ ខ្លឹមសារសង្ខេបនៃឱវាទបាតិមោក្ខនោះមាន៣គាថាគឺ៖

ប្រសាសន៍លោកជំទាវប្រធានអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា

ការព្យាករណ៍​អាកាសធាតុ

ក្រមប្រតិបត្តិអង្គរ / Angkor Code of Conduct (Width = 230)

វីដេអូក្រមប្រតិបត្តិអង្គរ

អ្នកទស្សនាគេហទំព័រ

កំពុងទស្សនា
:
9
ថ្ងៃនេះ
:
3088
ម្សិលមិញ
:
9536
សប្តាហ៍នេះ
:
67868
ខែនេះ
:
0012624
សរុប
:
013704078